พิพิธภัณฑ์ "น้ำเงี้ยว"

ด้วยความที่ข้าพเจ้าโตในจังหวัดเชียงราย และได้มีอาหารถิ่นอย่างหนึ่งอยู่ในใจมาตลอดคือ น้ำเงี้ยว เรียกว่ามีโอกาส หรือเห็นเมนู น้ำเงี้ยวเมื่อไหร่ เป็นอันยกเลิกเมนูอื่นไปเลย ซึ่งบางร้านก็ประทับ บางร้านก็รู้สึกยังไม่ประทับใจ แต่ก็อยากชิม อยากลอง ทุกครั้งที่รู้หรือเห็นว่ามี เมนูนี้ขาย จนวันนี้ข้าพเจ้าเกิดมีไอเดียหนึ่งขึ้นว่า น่าจะมีการสร้างมาตรฐานของ เมนูน้ำเงี้ยวไว้ เช่นมีการรวบรวม รสชาติว่าในแต่ละท้องถิ่น ทำน้ำเงี้ยวรสชาติเป็นอย่างไร ต่างหรือเหมือนกัน มีการพัฒนาส่วนผสมไปถึงไหนแล้ว ซึ่งอาจจะเหมือนหรือต่างกัน แม้กระทั่งวิธีการปรุง ที่เหมือนหรือต่างกัน คงต้องรวบรวมเก็บไว้ แล้ว มากำหนดร่วมกันว่า อะไร คือส่วนสำคัญ ที่น้ำเงี้ยวต้องมี คือถ้าขาดสิ่งนี้ไป ไม่เรียกว่าน้ำเงี้ยว เช่นเดียวกัน รสชาติที่แตกต่าง ก็จะกลายเป็นอัตตลักษณ์ของถิ่นนั้น ๆ ว่า ถ้าไปจังหวัดนั้น จะรสชาติแบบนี้ หรือสูตรตระกลูนั้นจะรสชาติเป็นเอกลักษณ์แบบนี้ ส่วนหน้าตา ก็อาจจะมีกำหนดไว้เป็นมาตรฐาน เป็นประจำถิ่นเช่น ถ้าจังหวัดนี้ ่จะใส่ดอกงิ้ว จัดหวัดนี้จะไม่ใส่เลือด ฯลฯ จิปาถะ ถ้ามีข้อมูลเหล่านี้ แล้วรวบรวมไว้ เป็นพิพิธภัณฑ์ ข้าพเจ้าเชื่อว่า คนในโลกนี้จะต้องรู้จักน้ำเงี้ยว และกลายเป็นเมนูนิยมไม่แพ้ กิมจิ เท็มปุระ ซูซามิ หรือพิชซา ฮอดดอก ผัดไท แน่นอน

ข้าพเจ้าลองปล่อยไอเดียของข้าพเจ้าเล่น ๆ ว่าถ้ามุ่งหวังโดยให้มีปลายทางอย่างนั้นแล้ว ต้องเริ่มต้นจากจุดไหน ...ข้าพเจ้าเกิดประกายความคิดว่า ไม่ยากเลย เพียงแค่มี Exhibition แล้วมีการประกวด โดยให้ตัวแทน หรือประชาชน เข้าร่วมชิมร่วมโหวต พร้อมกับมีการรวบรวมข้อมูลที่ต้องการ ต่าง ๆ เพียงแค่ประกวดรสชาติที่โดนใจของมหาชนเป็นเกณฑ์ตัดสิน ในทุกปีอาจจะเปลี่ยนผู้่ชนะไปเรื่อย ๆ ก็ได้ ในแง่การประชาสัมพันธ์ก็คงต้องอาศัยสื่อทุกช่องทาง โดยเฉพาะการเชิญ youtober ทั่วโลกมาร่วมงาน 

ในโลกยุคใหม่สิ่งเหล่านี้น่าจะตอบโจทย์การอนุรักษ์เชิงสร้างสรรค์ได้อย่างยั่งยืนแน่นอน

06/09/2564